Just having fun & being in love

Fanfiction EXEcutional - LURE 2

บรรยากาศตอนนี้ช่างเงียบสงบ อากาศกำลังสบายๆ แต่เด็กหนุ่มผมสีชมพูกลับมีอาการเกร็ง เหงื่อกาฬเริ่มไหลแทบจะเป็นน้ำตก สาเหตุเพราะเด็ก(กว่า)ผมสีม่วงตาคมที่กลืนสมุนไพรเจ้าปัญหาลงไปแล้ว
" ไง เป็นไงบ้าง " เด็กหนุ่มกลั้นใจถามออกไป พยายามเก็บอาการสุดฤทธิ์
" ฮืม....ไม่เห็นจะรู้สึกอะไรเลย " เป็ดหันมองรอบๆตัว หวังจะเห็นหน้าจอตารางสเตตัสอะไรขึ้นมาบ้างแต่ก็.....ไม่มี ตาคมๆเริ่มหันไปทางกานดาที่ตั้งท่าจะวิ่งเผ่นแล้ว
" แกทำอะไรว่ะ "
" เอ้อ...กำลังคิดว่าจะวิ่งออกกำลังกายกลับไปจนถึงหมู่บ้านดีไหม ลดโลกร้อนโดยใช้พลังกาย "
" ไอ้ตอแหล " เด็กหนุ่มผมม่วงตอกกลับหน้าตาย เดินย่างสามขุมเข้าไปหาคนที่กำลังตั้งท่าสตาร์ทออกจากลู่(?) อีกแค่ก้าวเดียวจะถึงตัว

เด็กหนุ่มผมม่วงกลับล้มพับลงไปแทน คนที่กำลังตั้งท่าออกวิ่งเหลียวกลับมามองด้วยความตกใจ รีบเข้าไปประคองร่างที่นอนอยู่กับพื้น
" เฮ้ย! เป็นอะไร "
" ....ปะ....ปวด... " ร่างที่ถูกพยุงเปล่งเสียออกมาอย่างยากลำบาก กานดาแทบจะไม่ได้ยินเลยว่าเป็ดพูดอะไรออกมา ในใจกำลังคิดอย่างรวดเร็วถึงผลของเจ้า " พืชสมุนไพรนั้น " ไม่น่าจะแสดงอาการแบบนี้นี่นา
" เดี๋ยวชั้นจะไปเรียกคนในหมู่บ้านมา " (นี่ลืมวันเดอร์แมนแล้วเรอะ = =") ร่างกานดาชะงักกึก เมื่อรู้สึกถึงแรงดึงเสื้อ
" ...เดี๋ยว....ชั้น..ไม่เป็น...... " เด็กหนุ่มพยายามพูดได้แค่นั้น ก่อนหัวจะลงไปพับอยู่แทบพื้น
" เฮ้ย เจ้าเป็ด เป็นอะไร!! " กานดารีบเข้าไปหมายจะประคองเจ้าคนที่นอนอยู่ แต่....ทันใดนั้น แรงดึงมหาศาล โลกหมุนกลับด้านและความเจ็บปวดของการกระแทกกับพื้นปรากฏขึ้นอย่างแรง
" เอ๋ " ภาพตรงหน้าที่ปรากฏหลังจากเหตุการณ์ 2 บรรทัดบน คือเด็กหนุ่มผมม่วงที่ควรจะสลบไปตั้งแต่เมื่อกี้ กลับมานั่งคร่อมตัวเค้าอยู่!

(แถมกดมือทั้ง 2 ข้างเค้าเอาไว้อีกตัวหาก) ถึงจะตัวเล็กกว่าแต่การที่อีกฝ่ายนั่งคร่อมเค้าไว้แบบนี้มันก็ทำให้มีน้ำหนักกดทับจนแทบขยับไม่ได้
" เฮ้ย!! นี่แกไม่ได้เป็นอะไรเรอะ " กานดาโวยวาย
" เออ!....คิดว่าชั้นไม่รู้ทันความคิดแกเรอะ " เด็กหนุ่มผมสีม่วง ตวัดสายตาคมมาให้ พร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์
" แกนั้นแหละที่ท่าจะไม่รู้มากกว่า คิดว่าชั้นไม่เคยเห็นเรอะ ไอ้ " สมุนไพรนั้น" น่ะ ในเน็ตเค้าลงกันให้เต็มไปหมดเลยเว้ย " เป็ดค่อนแขวะใส่คนที่อยู่เบื้องล่าง
" งั้นแสดงว่าแกไม่เป็นอะไรสิ " กานดาถามกลับ
" ก็เออสิ "
" งั้นเหรอ โล่งอกจริงๆ " รอยยิ้มส่งกลับมาพร้อมคำตอบที่ทำให้เป็นอึ้งไปชั่วครู่ มันบ้าหรือเปล่า? ทั้งๆที่มันนั้นแหละคิดวางยาเอง ถึงจะรู้สึกสะใจนิดๆที่มันทำท่าร้อนรนแล้วเป็นห่วงขนาดนั้น แต่ความเจ้าคิดเจ้าแค้นที่มีไอ้บ้าจะวางยาเค้ามันมีมากกว่า

ขอเอาคืนหน่อยเถอะ!!

" เออ...ไม่เป็นอะไรแล้ว " เด็กหนุ่มว่างั้น พลางปล่อยมือที่กดกานดาออก เด็กหนุ่มเมื่อหลุดจากการโดนกด(??) ก็ใช้แขนพยุงตัวขึ้น แต่ยังติดว่าเจ้าสัตว์ปีก(??)สีม่วงนี่ ยังนั่งคร่อมไม่ลุกไปไหน ที่ชวนให้หวาดเสียวจนหัวใจเต้นจนแทบจะรัวเป็นกลองคือหน้ากับดวงตาคมๆนั้นต่างหาก ที่มันเลื่อนเข้าเรื่อยๆ ....แต่มองๆไปเจ้าหมอนี่ตาสีสวยดีแฮะ สีม่วงเป็นประกายวิบวับหยั่งกับอัญมณีเลย แต่เฮ้ยนี่มันไม่ใช้เวลามาชื่นชมนี่หว่า ขณะที่สมองน้อยๆที่(ไม่ค่อยจะ)มีก็กำลังจะคิดหาทางหนีทีไล่ มือข้างซ้ายของเป็ดคว้าหมับเข้าที่ใบหน้ากานดา

" เฮ้ยๆ แกจะทำอะไร เจ้าเป็ด!! " กานดาที่เริ่มพานิค ตกใจจนแทบจะคิดทาหนีไม่ออกแล้ว หรือว่าเราจะชิงกดมันก่อนเราจะโดนกด (ความคิดดีมากน่ะน้อง = =")
" ก็ทำ...........แบบนี้ไงเล่า!! " ใบหน้าที่เคลื่อนเข้ามาเบี่ยงออกจากริมฝีปากไปที่แก้มพร้อมกัดลงไปที่แก้มของกานดาอย่างแรง
" จ้ากกกกก!!!!! " เสียงแหกปากดังขึ้นทันใด พร้อมของบางอย่างที่ถูกยัดเข้ามาในปาก ตามด้วยมือเล็กที่ปิดปากเค้าอย่างรวดเร็ว
" !!!!!!!! " ไอ้ของที่อยู่ในปากเมื่อมันหาทางออกไม่ได้ จึ่งต้องจำใจกลืนมันลงไปอย่างเดียวเท่านั้น เมื่อเป็ดรู้ว่ากานดากลืนเจ้าสิ่งที่เค้ายัดลงไปแล้วจึงยอมปล่อยมือออก
" เอาอะไรมายัดปากชั้นไอ้เป็ด!! "
" อ้าว ก็พืชแสนหายากที่แกคิดจะเอามาวางยาชั้นไง " เจ้าเป็ดว่าพลางลุกขึ้นแล้วถอยออกอย่างรวดเร็ว เว้นระยะเผื่อไอ้คนหัวชมพูมันจะเข้ามาแก้แค้นคืน

" ขอบใจชั้นซะน่ะ ที่ให้แกกินของหายากน่ะ "
" หนอยแก... " กานดาที่ลุกขึ้นเตรียมจะพุ่งเข้าไป ก็ต้องชะงักกึก เพราะรู้สึกถึงอะไรบางอย่างบนหัว อะไรฟ่ะ
มือเอื้มขึ้นไปลูกๆคลำาๆ เจออะไรงออกออกมา ยาวๆ มีประมาณ 3 - 4 อัน พอจับๆดูถึงได้รู้สึกว่ามันยาวพอประมาณ นิ่มๆบางๆอีกตังหาก จะว่าเป็นหูกระต่ายๆมันก็ต้องนุ่มนิ่มสิ เลยลองโน้ม " เจ้าสิ่งนั้น " ลงมาดู ........
...........นี่มัน.....ใบไม้ !!!
อะไร อะไรกัน ดวงตาเบิกกว้างจ้องไอ้ที่เห็นอยู่ข้างหน้า
" น...นี่มัน.... "
" เออ....แกกลายเป็นหัวไชเท้าไงล่ะ " เป็ดที่ยืนกอดอดมองกานดาอยู่เป็นคนต่อประโยคให้
" แล้วอีกเดียวขาแกก็จะรากงอกด้วย " ไม่ผิดจากที่พูดมีรากไชออกมาจากตรงเท้ากานดาชอนไชลงไปบริเวณพื้นดินรอบๆตัวเด็กหนุ่มผมชมพู
" เฮ้ย นี่มันอะไรกัน!! "
" ผลของเจ้าพืชเนี่ยมันจะทำให้แกกลายเป็นหัวไชเท้าอยู่ชั่วเวลานึง (ประมาณ 3-4 วันล่ะน่ะ) แล้วตอนกลางคืนมันจะบังคับแกเต้นรำด้วย เพราะงั้นโชคดีน่ะเพื่อน " มือข้างนึงยกมาโบกลาแล้วเดินจากไปอย่างไม่สนใจเสียงกานดาที่ตะโกนไล่หลัง มันจะว่าอะไรก็ช่างมันเถอะ อีกไม่กี่วันก็รู้เอง

จบ(เถอะ)ค่ะ

เป็นไงค่ะ? สมชื่อเรื่องไหม (ฮา - เตรียมหลบสิ่งของที่จะขว้างมา)

ตอนนี้เขียนยาว(กว่าหน่อยนึง ^^!) แต่เขียนสนุกดีเหมือนกัน อยากจะเขียนให้มันเกินเลยเหมือนกันแต่พล็อตมันไม่ออกมาเลย อีกอย่างนึกไม่ออกจริงๆว่าจะนำพาเหตุการณ์ให้เป็ดไปกดกานดายังไงดี ตอนนี้เลยได้แค่เป็นคร่อมกานดา แบบว่านึกภาพแล้วมันสนุกดีค่ะ

เขียนอะไรเพ้อเจ้อจริงเรา = ="

สารภาพค่ะ ว่าจริงๆแล้วตอนที่เขียนตอนที่ 1 เรายังไม่ได้คิดเลยค่ะว่าไอ้ที่กานดาให้เป็ดมันคืออะไร แต่ตอนนี้บางคนคงจะรู้แล้วมั้งค่ะ

มันก็คือ ....สิ่งนี้

คิดได้สดๆ วันนี่เนี่ยแหละ 555 กินแล้วนอกจากจะกลายเป็นไชเท้าแล้วคงจะอัพความเสื่อมขึ้นอีก 30% ด้วยมั้งเนี่ย

อ่านข้อมูลเสงี่ยมได้ที่น่ะค่ะ มารู้จักเสงี่ยมกันเถอะ

ส่วนวิธีที่เป็ดป้อน(ยัด?)ปากกานดา นั้นก็คือวิธีป้อนยาแมวค่ะ 55 ป้อนจนชินเอามุขมาใช้ซะเลย

ยังไงก็ขอขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่านฟิกแ๊ป๊ีกๆเรื่องนี้ค่ะ

อา....เคลียร์ฟิกได้ จะได้อัพอย่างอื่นได้อย่างสบายใจซักที