Margarita

posted on 16 Jul 2013 19:25 by double
.

.
 
เสียงน้ำแข็งในแก้วที่เริ่มละลาย และกระทบกัน เรียกสติให้ออกมาจากห้วงความคิด
อายะมองไอซ์เลม่อนทีที่สั่งมา ก่อนจะเอื้อมไปหยิบขึ้นมาดื่ม
คิ้วเริ่มขมวดเมื่อนึกไปถึงคนที่นัดให้ออกมาพบ แต่ยังไม่มาซักที
นี่เลยเวลานัดมาเกือบชม.แล้วนะ

ชายหนุ่มผมทองซีดมองออกไปด้านนอกร้านกาแฟ เห็นคนมากมายเดินผ่านไปผ่านมา...
" เป็นอะไรอายะ ทะเลาะกับแฟนหรือยังไง " เสียงที่ดังออกมา ทำให้ชายหนุ่มหันไปมอง เป็นเจ้าคนที่นัดเค้าให้ออกมานั้นเอง
ชายหนุ่มที่เพิ่งมา  นั่งลงฝั่งตรงข้ามกับอายะ  ชายหนุ่มผมทองส่งสายตาอาฆาตให้
" อย่าพูดอะไรไม่รู้เรื่อง ยังไงเรื่องที่นายมาช้าก็คือมาช้า "
" อ้าว แล้วไอ้หนุ่มเยอรมันที่ฉันได้ข่าวละ  "
แกร๊ก! ชายหนุ่มวางแก้วลงกับโต๊ะ(อย่างแรง) จนคุซุริยะอดคิดไม่ได้ว่าแก้วมันจะแตกไหมนั้น
" คุซุริยะ นายว่างมากสินะ ถ้างั้นเดี๋ยวฉันจะได้เคลียร์บัญชีของนายให้หมดในทีเดียว "
" เฮ้ย อย่ามาเหวี่ยง ก็คืนนั้นนายดันไม่กลับไปที่จุดนัดพบคนเดียวนี่นา " คุซุริยะ รีบเถียงกลับเมื่ออีกฝ่ายเริ่มจะแผ่รังสีอำมหิตออกมา
" มอเตอร์ไซต์มันล้ม แล้วอีกอย่างนายก็เป็นคนโทรศัพท์มาบอกเองด้วยว่าของส่งเรียบร้อยแล้ว "
" ก็เลยโดนไอ้หนุ่มเยอรมันหิ้วไป? "
" คุซุริยะ! นายคงไม่ได้เรียกฉันออกมาเพราะจะถามเรื่องแค่นี้นะ "
" มาก็เจอนั่งหน้าเครียด กะจะแซวเล่นนิดเดียวเอง "
" มีเรื่องอะไรก็พูดมา " แล้วชายหนุ่มก็ยกไอซ์ทีขึ้นมาจิบอีก
" เรื่องจุดนัดพบนะ ก็ไม่ได้มีใครสนใจนักหรอก งานด่วนแบบนั้น แต่พอดีตอนขากลับไปเจอคาซาม่าซังเข้านะสิ " อายะเหลือยตามองไปที่คุซุริยะ อีกฝ่ายก็ดูจริงจังขึ้น
" คาซาม่าซังงั้นเหรอ... " ทั้ง 2 คนเปลี่ยนท่าทีนิดหน่อยเมื่อบริกรสาวเข้ามารับออเดอร์จากชายหนุ่มที่เพิ่ง มาใหม่ เมื่อบริกรสาวเดินออกไปบทสนทนาจึงเริ่มขึ้นอีกครั้ง

" ....นายก็รู้ใช้มั้ยว่างานติดต่อกับพวกอิตาลีนะเค้าเป็นผู้รับผิดชอบด้วย ถึงครั้งนี้ของจะส่งถึงจุดหมาย แต่การที่มีคนนอกเข้ามาป่วนอีกนะมันก็ดูน่าสงสัย... "
" คาซาม่าซังบอกฉันว่า เค้าสงสัยว่าจะมีคนในแก๊งค์เป็นหนอนบ่อนไส้นะสิ.... " อายะวางแก้วลงบนโต๊ะแต่ไม่พูดอะไร
" .......แล้วนายใหญ่รู้เรื่องนี้หรือยัง "
" คาซาม่าซังบอกว่ายังไม่มีหลักฐานแน่ชัด เลยยังไม่รายงาน "
" งั้นเหรอ... "
อายะนิ่งคิดไปครู บริกรสาวยกกาแฟมาเสริฟ์พอดี คุซุริยะยกกาแฟขึ้นจิบ
" คุซุริยะ นายพอจะรู้ไหมว่าใครเป็นคนกำหนดเส้นทางตอนส่งของ "
" คงจะเป็นคนของเราที่เชี่ยวชาวเส้นทางมากกว่านะ แต่ถ้าเป็นฝ่ายข้อมูลน่ะ ไม่ค่อยรู้หรอกว่าเป็นใคร พวกนี้เก็บเนื้อเก็บตัวจะตาย " อายะนิ่งเงียบไป .....ว่าแล้วเชียวคงไม่ได้หาเจอกันง่ายๆแน่ 

" อ้อ มีอีกเรื่อง....คนรู้จักฉันที่ทำโฮสต์คลับอยู่ อยากได้คนไปทำงานพิเศษ นายสนใจไหมละ "
" โฮสต์คลับเหรอ.....ไม่ละ "
" ไม่น่าเชื่อ ไม่เอาเหรอ เงินดีนา "
" ไม่เอา เพราะตอนนี้ฉันมีคนที่คบด้วย........ "

แย่ละ....

ไอ้รอยยิ้มของคนตรงหน้านี่แหละที่อยากเอาแก้วกาแฟที่มันถืออยู่ยัดปากยิ่งนัก
" 55555555 งั้นที่นายโดนไอ้หนุ่มเยอรมันหิ้วไปก็เรื่องจริงเหรอ 5555 " 
" คุ..ซุ..ริ..ยะ.. "
" เฮ้.....ไมได้บอกเลยนะว่าต้องไปเป็นโฮสต์น่ะ " 
“ เป็นร้านเหล้าธรรมดานา... ”
แล้วชายหนุ่มวางนามบัตรลงที่โต๊ะ
" ยังไงถ้านายสนใจก็ลองติดต่อไปที่นี่ดู "

--------------------------------

แสงสียามค่ำคืนของคลับมากมายในย่านชินจูกุ 
" อายะ ไปยกเหล้าที่หลังร้านให้ที "  เจ้าของร้านหันมาบอกชายหนุ่มผมทองที่อยู่หลังบาร์เหล้า
" ครับ " อายะเดินไปทางหลังร้านเพื่อเอาเหล้ามาเพิ่มอีกลังนึง เมื่อชายหนุ่มเดินกลับเข้ามาก็ได้ยินเสียงฮือฮามาจากบริเวณด้านในร้าน
" มีอะไรกันเหรอ? " ชายหนุ่มหันไปถามพนักงานสาวคนนึง
" อ้อ มีลูกค้าหนุ่มหล่อกับสาวสายสุดๆเข้ามาน่ะสิ  " 
“ ใช่ๆ ผู้หญิงถึงดูมีอายุแล้วแต่สวยมากๆ ส่วนผู้ชายก็หล่อเหมือนพระเอกหนังเลย ” สาวๆพนักงานเริ่มทำหน้าเคลิ้มกันเมื่อนึกถึงลูกคนที่เพิ่งจะเข้ามาในร้าน
“ แถมพูดญี่ปุ่นได้อีกตังหาก ฉันละอยากไปบริการโต๊ะนั้นจริงๆ ” 
“ จะว่าเป็นแฟนกันก็อายุห่างกันไปหน่อยนะ ”
“ หรือว่าจะเป็นคุณนายที่กินเด็กกันนะ ”
“ แต่ฉันว่า...... ”  อายะเดินเลี้ยงออกมาเมื่อ บรรดาพนักงานสาวๆเริ่มพูดคุยกันเรื่องแขกที่เพิ่งเข้ามา
ผู้หญิงมีอายุกับหนุ่มหล่องั้นเหรอ...คุณนายที่ไหนหิ้วเด็กมากันนะ
อายะเดินเข้าไปประจำที่เคาเตอร์บาร์ 
เพราะบาร์เทนเดอร์ของบาร์นี้  เกิดมีธุระกระทันหัน ทำให้เค้าได้มาทำตรงส่วนนี้ชั่วคราว
อย่างน้อยเพราะกินเหล้าบ่อยนี่แหละ ถึงได้เรียนรู้วิธีชงเหล้ามาพอประมาณ
ถ้าเป็นเครื่องดื่มทั่วไปไม่ใช่สูตรเฉพาะมาก เค้าก็พอชงได้  ชายหนุ่มผมสีทองซีดจึงเช็ดแก้วที่ล้างเสร็จแล้วให้สะอาด

“ ขอโทษครับ ” 
“ ครับ? ”
เมื่อหันมาก็ถึงได้เห็น ผู้ชายที่หล่อเหมือนพระเอกหนัง
คุ้นมากๆ ทั้งภาษาญี่ปุ่นแปร่งๆนี้  ผมสีน้ำตาลแดงและดวงตานั้น.......มันจะบังเอิญเกินไปแล้ว

“ ! ”
“ อายะ.....? ”
“ เบิร์กฮาร์ด?.....คุณมาทำอะไรที่นี่? ”
“ เบิร์กฮาร์ด.....ทำอะไรอยู่เหรอ? ” ยังไม่ทันได้รับคำตอบจากคนตรงหน้า สาวสวยสุดๆ เดินมาคล้องแขนชายหนุ่มผมสีน้ำตาลแดง
อายะมองผู้หญิงที่คล้องแขน แค่มองก็บอกได้เลยว่าเป็นสาวสวยแบบที่พนักงานร่ำลือกันจริงๆ แม้จะดูมีอายุแต่ก็ยังดูสาวอยู่ แล้วภาษาที่พูด........ภาษาเยอรมันหรือเปล่านะ?
แต่ทำไม...........มาอยู่กับหมอนี่ได้นะ
หรือว่า..........

“ จะรับเรื่องดื่มอะไรดีครับ ” เบิร์กฮาร์ดอดแปลกใจกับอาการของคนตรงหน้า
หลังจากพาคุณแม่ตระเวณเที่ยว ช็อปปิ้งและกิน มาทั้งวัน เจ้าเพื่อนตัวดี เลยแนะนำร้านดีๆให้มานั่งพักผ่อน พอมาถึงร้านก็ยอมรับเลยว่า ร้านดูดีจริงๆ  การบริการก็เยื่ยม พอไปนั่งที่โต๊ะ และสั่งของเบาๆมา ก็เห็นบาร์เหล้าที่ตกแต่งดูดี เลยคิดว่าน่าจะสั่งเครื่องดื่มเบาๆมาให้แม่ซักหน่อย ไม่นึกเลยว่าจะมาเจอ คนๆนี้ ที่นี้ได้
“ ขอเครื่องดื่มเบาๆครับ พวกเราคุณผู้หญิงคนนี้เพิ่งไปดื่มมา ”
“ เข้าใจแล้วครับ ”  อายะหันไปชงเหล้า
ชายหนุ่มผมสีน้ำตาลแดงมองคนที่ชงเหล้าอย่างแปลกใจ เพราะคิดว่าคนตรงหน้าจะซักเค้าซะอีกว่าเค้ามากับผู้หญิงที่ไหน นี่กลับนิ่งผิดคาด

“ ทำไมแม่ไม่นั่งรอที่โต๊ะละครับ ”  เบิร์กฮาร์กหันไปพูดกับคุณนายเฟอร์ดินานด์  
“ ก็ชิน ชินน่ะสิ หายต๋อมไปเลย  แม่นั่งรอที่โต๊ะจนเบื่อแล้ว ”
หืม....เจ้าชิโนบุน่ะนะ? ก็เดินเข้ามาด้วยกันนี่นา (ถึงจะเสียเวลาอธิบายพนักงานที่หน้าร้านนานไปหน่อยก็เถอะ)
“ ไปห้องน้ำละมั้ง?  เดี๋ยวก็คงมาแม่ไม่ต้องห่วง กลับไปรอที่โต๊ะก่อนนะครับ ” คุณนายเฟอร์ดินานด์ดูจะเสียดายแต่ก็ยอมเดินกลับไปที่โต๊ะแต่โดยดี

“ จะดีหรือครับ ”
“ ? ”  ชายหนุ่มผมสีน้ำตาลแดงหันมามองชายหนุ่มผมสีทองซีดด้วยความแปลกใจ
“ ไม่เป็นไรหรอก  ผมสิแปลกใจกว่า  ไม่คิดว่าจะได้มาเจอคุณที่นี้ ”  เบิร์กฮาร์ดหันกลับมา  มองชายหนุ่มผมสีทองซีด วางแก้วเครื่องดื่มกับโต๊ะ

“ ...ผมก็มาทำงานของผม  ส่วนคุณก็ไปทำหน้าที่ของคุณให้ดีเถอะครับ ”
“ ...หน้าที่? คุณรู้เหรอ ”
ชายหนุ่มผมทองแย้มยิ้ม
“ ผมเข้าใจนะ เพราะไม่ใช่ว่าผมจะไม่เคยทำงานแบบนี้มาก่อน ”
“ คุณผู้หญิงคนนั้นคือลูกค้าของคุณใช่ไหมละ ”
“ งาน.........”  คนที่โดนทักว่ามาทำงานชะงักไปก่อนจะเข้าใจได้ว่า “ งาน ” ของคนตรงหน้าหมายถึงอะไร
“ 555555 มันไม่ใช่งานแบบที่คุณคิดหรอก ”
“ เค้าช่วยเอารถของผมส่งมาถึงญี่ปุ่น แต่ต้องพาเที่ยวโตเกียวเป็นค่าจ้าง ” 
“ แค่นั้นเหรอ? ”
“ ใช่...แล้วคุณคิดว่าจะมีอะไรอีกละ ” คำถามที่ถูกส่งกลับมาพร้อมรอยยิ้มของเบิร์กฮาร์ด ทำเอาอายะชะงักไป ก็คิดอยู่ว่าถ้าเป็นงานของอีกฝ่ายจะมามีความรู้สึกแบบนี้ก็คงจะไม่ดีเท่าไหร …....เค้ายังไม่อยากให้อีกฝ่ายคิดว่าเค้าใจแคบนักหรอก

“ คุณใส่ชุดแบบนี้ดูแปลกตาดี ”  ชายหนุ่มมองอายะที่สวมเสื้อเชิ๊ตและสวมเสื้อกั๊กไว้ภายนอก มองดูแล้วเหมือนบาร์เทนเดอร์จริงๆ
“ ผมมาทำแทนชั่วคราว บาร์เทนเดอร์ประจำ เค้าไปทำธุระน่ะ ”
“ แค่ชั่วคราวเหรอเองเหรอ ”
“ ใช่...... ”
“ น่าเสียดายจังนะครับ ”
“ ….? ”
“ ผมคิดว่าจะได้มองคุณไปอย่างนี้ไปนานๆซะอีก ”
ชายหนุ่มผมทองซีดอดเผยรอยยิ้มออกมาไม่ได้
คนๆนี้นี่....

อายะก้มหน้าลงไปกระซิบข้างหูชายหนุ่ม
“ เรื่องนั้น........คุณจะต้องไปถามคุณผู้หญิง “ ของคุณ ” ให้เลิกจ้องมาทางผมก่อนแล้วละ ” เมื่อสิ้นคำพูดของอายะ เบิร์กฮาร์ด หันกลับไปจึงได้เห็นคุณนายเฟอร์ดินานด์ที่นั่งอยู่กับโต๊ะ แล้วข้างๆนั้นก็เป็นเจ้าเพื่อนตัวดีของเค้า กำลังจ้องมาด้วยสายตาที่เบิร์กฮาร์ดบอกได้เลยว่า  มันจะต้องมีเรื่องวุ่นวายตามมาแน่ๆ
“ ...ขอตัวก่อนนะครับ ” 
อายะมองชายหนุ่มที่เดินกลับไปทีโต๊ะ

“ มีอะไรเหรอครับ ”  เมื่อกลับมาที่โต๊ะถึงได้เห็นชิโนบุมานั่งอยู่กับแม่เค้าแล้ว
“ แล้วนายหายไปไหนมา ”
“ นายเป็นห่วงฉันด้วยเหรอ น่าดีใจจริงๆนะเนี่ย ”
“ ก็อยู่ๆนายก็หายไปนี่ นึกว่าโดนพาออกนอกร้านเพราะอายุไม่ถึง ”
“ โห....ดูพูดเข้า ดูสิครับ ลูกชายของเจนนี่ ทำไมใจร้ายแบบนี้ ” ไม่พูดเปล่า ยังหันไปอ้อนแม่เค้าซะเต็มที่
“ ลูกนั้นแหละที่ทิ้งแม่ไปตั้งนานสองนาน  ”
“ แม่เดินไปตามแล้วก็ยังไม่ยอมกลับ  ลูกติดใจพนักงานคนนั้นเหรอ ไม่ได้นะ ลูกมีคนรักอยู่แล้วไม่ควรไปยุ่งกับคนอื่นนะ  ”  คุณนายเฟอร์ดินานด์จัดชุดใหญ่มาให้ซะแทบเถียงไม่ทัน
ในขณะที่กำลังจะอธิบายว่าคนที่เข้าไปคุยด้วยเป็นเป็นใครก็มีเสียงแทรกขึ้นมา

“ เครื่องดื่มที่สั่งได้แล้วครับ ”  เสียงที่แทรกเข้ามาเรียกให้เบิร์กฮาร์ดต้องหยุดแล้วหันไปมอง  เมื่อเห็นว่าคนที่เอาเครื่องดื่มมาเสริฟ์ คือคนทีเมื่อกี้อยู่ตรงเคาเตอร์นั้นเอง
ชายหนุ่มผมสีทองซีดวางแก้วเครื่องดื่มลงบนโต๊ะ
“ จะรับอะไรเพิ่มไหมครับ ” 
“ ถ้างั้นขอตัว ” เมื่อเห็นทั้งโต๊ะนิ่งเงียบ อายะยิ้มแล้วจึงถอยออกมา แต่ว่ามือใหญ่จับแขนเค้าไว้เสียก่อน
“ เดี๋ยว..... ”  ชายหนุ่มผมสีน้ำตาลแดงยืนขึ้นและรั้งตัวอายะให้เข้ามาชิด
ในเมื่อบังเอิญมาเจอกันที่นี่แล้ว ยังไงก็ยังดีกว่าให้แม่รู้จากชิโนบุละ

“ คุณแม่่ครับ นี่อายะ เป็นคนที่ผมคบอยู่ครับ ”  เมื่อ สิ้นเสียง ความเงียบบังเกิดขึ้นชั่วขณะ คุณนายเฟอร์ดินานด์ แย้มยิ้มน้อยๆ แบบที่บอกไม่ได้ว่ากำลังคิดอะไรอยู ส่วนเจ้าชิโนบุก็ดูนิ่งผิดคาด ยิ่งคนที่ผมดึงตัวไว้ให้อยู่ด้วย ก็ยังยืนนิ่งปนงง  คงเพราะไม่รู้ว่าผมพูดอะไร

คุณนายเฟอร์ดินานด์ หันไปซุบซิบบางอย่างกับชิโนบุ พูดๆกันสักพักก็หันมามองทางพวกเค้าเป็นระยะ
เมื่อทั้งสองคนคุยกันเรียบร้อย หญิงสาวสวยก็หันมา

“ เบิร์กฮาร์ด เรียกอายะมานั่งคุยกับแม่หน่อยได้มั้ย ”  ชายหนุ่มดูแปลกใจแต่ก็หันไปบอกอายะ
“ ช่วยนั่งคุยกันซักครู่ได้มั้ย ” เบิร์กฮาร์ดกำลังจะดึงตัวอายะให้ลงมานั่งแต่เจ้าตัวฝืนไว้ก่อน
“ เอ่อ.....คงจะไม่ได้หรอก เพราะตอนนี้เป็นเวลาทำงานของผมอยู่ ” ชายหนุ่มผมสีน้ำตาลแดง ทำหน้าตาเหมือนเพิ่งจะนึกออก
“ เอานา นั่งกันซักพักคงไม่เป็นไร เมื่อกี้ฉันไปคุยกับผู้จัดการให้แล้ว ”
อายะรู้สึกแปลกใจปนไม่เชื่อกับประโยคจากชายอีกคนที่นั่งอยู่  จึงหันไปมองผู้จัดการทีตอนนี้ยืนอยู่ข้างบาร์เหล้า ยกมือเป็นทำนองว่า อนุญาต

….ให้เค้านั่งคุยนะได้อยู่หรอก แต่จะเพิ่มค่าแรงให้หรือเปล่า
ชายหนุ่มผมทองซีดจึงนั่งลง


---------------to be continue on ????-----------------

ฮา ต้องขออภัยที่ให้จบแบบนี้ประจำ
เป็นตอนที่แต่งยากพอๆกับ come in out of the rain เลย
เพราะคุณนายแม่นั้นแหละ ฮา
 
จริงๆเนื้อเรื่องมันผิดกับที่ตอนแรกตั้งใจไว้อยู่
แต่ว่าก็ต้องเปลี่ยนไปตามเหตุการณ์
เช่น ตั้งใจว่าจะให้เป็นโฮสต์ ก็ไม่ได้เป็น
ตั้งใจว่าจะไม่ให้เจอชิโนบุ ก็มารถไฟชนกันจนได้ (เบิร์กก็ซวยไป ฮา)
 
ส่วนคุณนายแม่จะสัมภาษณ์อะไรก็เชิญนะคะ
เชิญซักให้ถึงไหนต่อไหนเลย ฮา
 
อ้อ เครื่องดื่มที่อายะชงให้คุณนายเฟอร์ดินานด์ก็คือ Margarita นั้นเอง
ไม่มีอะไร แค่อยากบอก ฮา

Comment

Comment:

Tweet

โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
กรี๊ดยาวแค่ไหนก็ไม่เท่ากับตอนที่อ่าน 5555555
ในที่สุดก็มาแล้ว ฉากที่รอคอย T____T
เนื้อเรื่องช่วงแรก ทำให้ระลึกได้ว่า จริงๆเรื่องนี้มันเป็นเรื่องของมาเฟียกับยากูซ่านะ 55555
เราชอบเนื้อหาตรงนี้นะ เพราะตัวเองไม่ได้ใส่เข้าไปเลย ซัดโรแมนติคคอมเมดี้ตลอดๆ
อายะโดนแซวด้วยอ่ะ น่ารัก -////-
เห็นแล้วชวนให้แซวต่อมากมาย 555
พอมาถึงเนื้อเรื่องช่วงถัดไป ทำให้ระลึกได้ว่า .... จริงๆเบิร์กมันก็หล่อนะ 555555
ก่อนหน้านี้พาเสื่อมจนความหน้าตาดีไม่ได้ช่วยอะไร  ขอบคุณดับจริงๆที่ทำให้เบิร์กหล่อขึ้นอย่างที่ควรจะเป็น(??)
คุณนายแม่ออร่าจับมาก ส่วนชิโนบุเหมือนมารอมุงดูเรื่องหนุกๆ  ว่าแต่สองคนนี้ซุบซิบอะไรกัน มีลับลมคมในตลอด 5555555
อายะในชุดบาร์เทนเดอร์ แค่คิดก็น้ำลายหก(?)  สั่งชาเขียวปั่นแก้วนึงได้มั้ยค้าาาา //โดนอิเบิร์กยิงทิ้ง
นี่อยากรู้ว่าคุณนายแม่จะเจรจาอะไรกับอายะ แล้วชิโนบุมันจะยอมนั่งนิ่งๆไปอีกนานมั้ย //แอบอัดคลิปไว้แหงๆ 
แล้วเบิร์กจะซวยไปอีกนานแค่ไหน  อ๊ากกกกก
 
ถ้าเข้าใจผิดนานกว่านี้ จะเห็นอายะหึงมั้ย ฮี่ๆๆๆ 
 
สรุปตอนนี้กรี๊ดมาก ลุ้นมาก ฟินมาก จิกหมอนมาก ชอบมากกก 

#1 By Oni : Hazard on 2013-07-16 20:13