wake up Cat

posted on 19 Sep 2013 20:04 by double

continue from  Glaring dream

by Oni

 

 

 

ไฟห้องน้ำสว่างขึ้น แสงสีนวลสบายตา ยิ่งทำให้ใบหน้าที่ขึ้นสีแดงจัดชัดเจนยิ่งขึ้น

อายะนั่งลงกับพื้นห้องน้ำ โดยยังมีผ้าห่มคลุมตัวอยู่นั้นแหละ

พยายามนึกทบทวนเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อสักครู่

เค้าตัวเปล่า…..แถมยังไปนอนอยู่กับ…….


แค่คิดหน้าก็รู้สึกร้อนขึ้นมาเลย


สำรวจตัวเองแล้วก็รู้อยู่หรอกว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ยังดีที่อีกฝ่ายยังหลับอยู่ เลยหลบออกมาได้  โดยไม่ลืมหยิบเสื่อผ้าติดมือมาด้วย

ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าถ้าเบิร์กฮาร์ดตื่นขึ้นมาจะทำยังไงดี


เมื่อวานตอนเช้าอยู่ๆเค้าก็กลายเป็นแมว เรื่องนี้ก็น่าตกใจพออยู่แล้ว แต่สิ่งที่ทำให้ตกใจยิ่งกว่า

ก็คือการที่ชายหนุ่มผมสีน้ำตาลแดงมาปรากฎตัวที่ห้องเค้า


เบิร์กฮาร์ดไม่น่าจะมีกุญแจห้องเค้าได้(และไม่น่าจะมี) ซึ่งมันก็เหลือเพียงคำตอบเดียวเท่านั้น

และมันก็ออกมาจากปากชายหนุ่มเอง  ว่าสะเดาะกลอนประตูเข้ามา……..

รู้สึกดีใจกับความเป็นห่วงของอีกฝ่ายแต่ว่า….

นี่ห้องของเค้ากลายเป็นสถานที่ที่เข้ามาได้ง่ายขนาดนี้เชียวเหรอ

แค่หงเย่ก็ทำเอาเค้าปวดหัวอยู่แล้วเรื่องเข้าห้องแบบไม่ต้องอาศัยกุญแจ


หลังจากนั้นก็ใช้ความพยายามอย่างมากในการสื่อสารกับชายหนุ่มผมสีน้ำตาลแดง เพื่อให้รู้ว่าเค้ากลายเป็นแมวไปแล้ว


พยายามนึกทบทวนเหตุการณ์ต่างๆ เบิร์กฮาร์ดบอกว่ามีคนบุกรุกเข้าไปในห้อง

เป็นไปได้หรือ?

ช่วงนี้ดูเหมือนจะมีเรื่องแปลกๆเกิดขึ้นมากเกินไป  เรื่องที่เบิร์กฮาร๋ดโดนลอบยิง กับเรื่องโดนบุกรุกห้องมันจะเกี่ยวกันไหมนะ


…...รวมถึงเรื่องที่เค้ากลายเป็นแมวด้วย…..

พอนึกถึงเรื่องนี้ก็เลยต้องพยายามนึกเรื่องต่างๆ ก็มีแต่ว่าเมื่อคืนก่อนจะนอน คุยโทรศัพท์กับเบิร์กฮาร์ด พอตื่นขึ้นมาก็เห็น…………


ก๊อก ก๊อก……..


เสียงเคาะประตูเบาๆ ทำให้ชายหนุ่มสะดุ้ง

“ อายะ อยู่ในนั้นหรือเปล่า? ”

“ อ่ะ….. ”

“ ถ้าไม่ตอบ ผมจะพังประตูเข้าไปนะ ”

“เดี๋ยว! ….. ” ฃายหนุ่มผมสีทองซีดรีบตะโกนกลับไป เมื่อคิดว่าคนที่อยู่ข้างนอกอาจจะพังประตูเข้ามาจริงๆ

“ เดี๋่ยวผมออกไป ” อายะลุกขึ้นพลางสวมเสื้อผ้า จังหวะที่กำลังใส่เสื้ออยู่นั้นเอง ดวงตาเหลือบไปมองในกระจก ตาเบิกกว้างเมื่อเห็นสภาพตนเอง


เบิร์กฮาร์ดนั่งรอให้อายะออกมาจากห้องน้ำที่โซฟา  หลังจากอายะออกไปจากห้อง เค้าก็นอนไม่หลับเจอแบบนั้นหลับลงก็แปลกละ ยังนึกเสียดายไม่หาย  

ได้ยินเสียงเหมือนอีกฝ่ายไปเข้าห้องน้ำ คิดว่าจะเดินกลับมาปลุกเค้าไหม  แต่ก็เปล่า เห็นหายเงียบไปนานมาก เลยลุกออกจากเตียง  เพราะเป็นห่วงว่าจะเกิดอะไรขึ้นหรือเปล่า เลยไปเคาะประตูห้องน้ำดู

ได้ยินเสียอีกฝ่ายตอบกลับมาก็เลยโล่งใจว่าอย่างน้อยก็ไม่เป็นอะัไร


เปิดทีวีดูข่าวสารต่างๆ สักพักถึงได้รู้สึกเหมือนมีคนมา่ยืนข้าง เมื่อหันไปมอง ชายหนุ่มผมสีทองซีดที่เมื่อวานอยู่ๆก็กลายเป็นแมว แต่ตอนนี้ดูเหมือนจะกลับมาเป็นคนแล้ว

แต่ว่า……………..ไอ้หูแมวกับหางแมวที่เห็นนั้น……….มันเป็นจินตนาการต่อจากตอนเช้าหรือเปล่านะ


อายะรู้สึกได้เลยว่าคนตรงหน้ากำลังจ้องหูแมวสีเหลืองที่โผล่มาอย่างงงวย

เค้าก็งงเหมือนกัน ที่เพิ่งเห็นเมื่อกี้ในห้องน้ำ กลับเป็นคนแล้วแต่ว่าเหมือนจะไม่เต็มร้อย เพราะว่ายังเหลือหูแมวกับหางแมวอีก

นี่มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย…

“ ดูเหมือนจะยังไม่หายหมด ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่า…. ” อายะเงียบไปเมื่อสังเกตว่าคนตรงหน้ายังจ้องมาที่เค้าไม่เลิก สงสัยเลยถามออกไป

“ เบิร์ก…..คุณเป็นอะไรหรือเปล่า? ”

“ ผมแค่คิดว่า…..คุณมีหูกับหางแมวแล้วน่ารักดี ” ไม่รู้เป็นคำล้อเล่นอีกหรือเปล่า

หมอนนุ่นๆกระทบโดนหน้าในทันที

“ คุณนี่มันบ้าจริงๆ ”


อายะเลือกเดินหนีไปตรงครัว และเริ่้มชงกาแฟ

เนื่องจากความวุ่นวายตอนเช้า ทำให้คิดไม่ออกว่าจะทำอะไรนอกจาก ขนมปังปิ้ง ที่ง่ายที่สุด

มือหยิบขนมปังเข้าเตาอบขนาดเล็ก แล้วก็ไปเปิดตู้เย็นเพื่อหยิบเนย กับแยม

ยังดีว่าวันนี้เป็นวันหยุด เลยไม่ต้องไปที่ร้าน ไม่งั้นก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะอะธิบายเรื่องนี้ยังไงดี

“ ผมขอขนมปัง 4 แผ่นนะ ” เสียงจากชายหนุ่มผมสีน้ำตาลแดงโผล่หน้ามาตรงเคาเตอร์ครัว

อายะแค่หันมามองก่อนที่จะยกจานที่ใส่ขนมปัง 2 แผ่นมาวางไว้ให้

“ ขอแยมด้วยสิครับ ” มือเรียวหยิบประปุกแยมให้ แต่ก็ยังไม่ได้พูดอะไร ดูเหมือนอายะจะยังไม่รู้ตัว หางสีเหลืองนั้นปัดไปปัดมา เบิร์กฮาร์ดแอบมองด้วยความสนใจ  

สำหรับสุนัขแล้วนั้นน่าจะหมายถึงอาการดีใจ แต่ว่าจากอาการ “ งอน ” ของคนตรงหน้าแล้่ว แสดงว่าต้องตีความหมายกันคนละอย่างแน่ๆ

มือเรียวเทกาแฟ  หันไปางไว้บนเคาเตอร์ สายตาเกิดสบกันโดยบังเอิญ เผลอไปนึกถึงเรื่องเมื่อเช้า

….จะว่าไป เมื่อเข้าตอนเค้าออกมาจากห้อง เบิร์กฮาร์ดยังไม่ตื่นนี่น…

…….ถ้าหากอีกฝ่ายตื่นอยู่………….

“ มีอะไรหรือ ” เสียงเรียกที่ทำให้สะดุ้ง   ทำให้รู้ตัวว่าเผลอจ้องคนตรงหน้า

“ เอ่อ…..คุณจะเอาขนมปังอีกหรือเปล่า ”

“ เอาอีกครับ แล้วก็ขอ…... ” อายะที่กำลังจะเอาขนมปังเข้าเตาอบหันมา เพื่อจะฟังว่าคนตรงหน้าจะเอาอะไรอีก

“ ขอให้ึคุณป้อนผมหน่อย ”

“ งั้นก็ไม่ต้องกิน ” อายะยิ้มแล้วหยิบขนมปังทาแยมที่อยู่ในจากอีกฝ่ายมากิน  ในขณะที่มองชายหนุ่มผมสีน้ำตาลแดงมองขนมปังตาละห้อย สัมผัสอุ่นๆก็เข้้ามาที่ขา ก้มลงมองถึงได้เห็นเป็นกะโจนั้นเอง


สงสัยจะหิวกันแล้ว  ชายหนุ่มก้มลงวางข้าวแมวให้คุณโจโจะกับกะโจ  คุณโจโจะเหมือนจะจ้องอายะอยู่สักครู่ ก่อนที่จะก้มลงกิน


หลังกินอาหารเช้าเสร็จ อายะได้ยินเสียงคุณโจโจะเรียก เมี้ยว  หูแมวสีเหลืองกระดิกทันที

อายะ เปิดประตูหน่อย

“ รอเดี๋ยวนะครับ คุณโจโจะ…. ” อายะรีบหันไปมองแมวสาวที่นั่งอยู่หน้าประตูระเบียง ชายหนุ่มร่างเพียวเดินไปหาแมวสาวที่นั่งรออยู่ แต่ก็ต้องชะงักไป…..เมื่อกี้ คุณโจโจะเรียกเราใช่มั้ย?

“ คุยกับคุณโจโจะรู้เรื่องด้วย ” ชายหนุ่มผมทองนั่งลงหน้าแมวสาว เป็นเพราะยังมีหูแมวอยู่หรือเปล่านะ

ก็แน่ละสิ เปิดประตูให้หน่อย

“ ได้ซิครับ ”  ชายหนุ่มผมสีทองซีดเดินไปเปิดประตูระเบียง คุณโจโจะเดินออกไป  

แล้วอย่าเพิ่งปิดประตูละ  แมวสาวหันมาเตือน

“ แน่นอนครับ ”


เมื่อเดินกลับมา เห็นชายหนุ่มผมสีน้ำตาลแดงนั่งอยู่ที่โซฟากำลังคุยโทรศัพท์อยู่ คุยกันสักพักก่อนจะวาง เมื่อหันมาเห็นอายะ มือผายออกเชิญชวนให้มานั่งด้วยกัน ชายหนุ่มผมสีมองซีดจึงนั่งลงที่โซฟา

“ ห้องของคุณเป็นยังไงบ้าง ”

“ กำลังเปลี่ยนระบบใหม่อยู่ ตอนบ่ายๆคงกลับไปได้ ”

“ ก็ดีนี่ ”

“ แต่ผมยังไม่อยากกลับนี่ ”

“ ขอผมกินข้าวเย็นก่อนนะ ”

“ จะกินก็ได้ แต่ว่า…..ต้องออกไปซื้อของซักหน่อย  ” ท้ายเสียงเบาไป เพราะอายะคิดขึ้นมาได้ว่าไม่รู้จะออกไปข้างนอกยังไงดี ในเมื่อยังมีหูแมวหางแมวอยู่แบบนี้

หางยาวสีเหลืองตวัดไปมา ระหว่างที่คิดว่า จะทำยังไงดี

เบิร์กฮาร์ดเห็นหูที่โผล่ขึ้นมา มือใหญ่ยกขึ้นลูบ เจ้าของหูแมวสะดุ้ง  มือเรียวเอื้อมมาปัดออกในทันที

“ จะทำอะไร ”  

“ ก็แค่...คิดว่ามันน่าลูบดี ” รู้สึกไม่ไว้ใจไอ้ประโยคที่พูดออกมา เลยเขยิบหนี

“ ทำไมกระเถิบไปซะห่างขนาดนั้นละครับ ” ชายหนุ่มผมสีน้ำตาลแดงเขยิบตามติดไปทันที ผลที่ได้ก็ คืออีกฝ่ายก็เขยิบหนี เบิร์กฮาร์ดนึกสนุก เลยเขยิบตามไปเรื่อยๆจนอายะที่ไม่เหลือที่ให้เขยิบ(หนี)จึงเตรียมจะลุกขึ้น แต่ชายหนุ่มผมสีน้ำตาลแดงรวบตัวไว้ได้เสียก่อน

อายะพลิกตัว หมายจะหันมาต่อว่าคนที่รวบเค้าไว้

“ ปล่อย ผมไม่ใช่แมวที่คุณจะอุ้มไปมาแล้วนะ ”

“ แต่ผมชอบคุณตอนเป็นแมวมากเลยนะ  เพราะว่าผมจะสามารถจับตรงไหนของคุณก็ได้นะสิ ” มือใหญ่ที่จับหูเริ่มเลื่อนลงมาที่แก้มก่อนจะลามลงมาลูบที่คอ

อายะสะดุ้งเตรียมถอยหนี เมื่อคิดว่าเริ่มจะโดนคนตรงหน้าเอาเปรียบ แต่ก็ถอยไม่ได้เพราะแขนอีกคนรวบเอวเค้าไว้เรียบร้อย

“ เบิร์ก ”    

“ คุณพูดอะไรนะ ผมได้ยินแต่เสียงแมว ” อายะชะงักทันทีเมื่อได้ยินที่ชายหนุ่มพูด พลางฟัง

เสียงแมวในห้องร้อง แต่ก็เงียบ……คุณโจโจะอยู่นอกระเบียง กะโจน่าจะไปหาที่นอนแล้ว

“ คุณพูดถึงอะไร... ”

“ ได้ยินเสียงแมวอีกแล้ว ” อ้อมแขนกระชับขึ้นอีก คราวนี้อายะรู้แล้วว่าโดนคนตรงหน้าแกล้งเข้าแล้วแน่ๆ

“ เบิร์ก คุณนี่มัน.... ” กำลังจะต่อว่าคนตรงหน้าว่าเล่นอะไรบ้าๆ แต่ใบหน้าที่ยื่นมาซะชิด ทำให้อายะชะงักไป

“ ถ้าคุณไม่ใช่แมว งั้นหอมแก้มผมหน่อยสิ ” คิ้วเลิกขึ้น พร้อมความคิด ว่าแล้วเชียว

ขณะกำลังคิดว่าจะลงมือกับคนที่กอดเค้าอยู่  คำพูดของเบิร์กฮาร์ดเมื่อคืนก็เข้ามาในหัว


“ถ้าพรุ่งนี้คุณยังเป็นแบบนี้ คุณจะทำไงต่อไปเหรอ”

“ไม่ต้องห่วงนะ ผมจะดูแลคุณเอง ถึงคุณจะเป็นแบบนี้ไปตลอดชีวิต ผมก็จะอยู่ข้าง ๆ คุณ”


แขนเรียวตวัดหัวตรงหน้าลงมา  เบิร์กฮาร์ดที่คิดว่าจะต้องโดนคนตรงหน้าข่วนแน่ๆ เพราะขนาดตอนเป็นแมวยังโดนเลย  แต่ก็ต้องแปลกใจเมื่อสัมผัสกับความอบอุ่นที่แก่้ม

แนบริมฝีปากกับแก้มคนตรงหน้า

“ คุณนะมันบ้าจริงๆ แต่ผมก็ชอบ…. ” รู้สึกว่าแก้มตัวเองร้อนไปหมด อ้อมกอดกระชับขึ้น

“ ผมว่า….ผมไม่กินข้าวเย็นแล้วละ ”   คำพูดแปลกๆที่ดูไม่เข้ากับสถานการณ์ ทำให้อายะประหลาดใจ พลางคิดว่า จะมาไม้ไหนอีกละ

“ ขอกินคุณแทนข้าวเย็นละกัน ” ประโยคที่ทำให้หน้าขึนสีได้ไม่ยาก และเหมือนเจ้าตัวจะเอาจริง เพราะมือไม้ที่เริมอยู่ไม่สุข…...แต่ยังไม่ทันที่เบิร์ฮาร์ดจะได้ทำอะไร

“ แง้ว!! ” เสียงแมวดังขึ้นมาพร้อมรู้สึกถึงน้ำหนักเล็กๆที่กระโจนขึ้นมาตัวชายหนุ่มผมสีน้ำตาลแดง

“ กะโจ! ” อายะรีบยันตัวขึ้นที่รู้ว่าเป็นกะโจทั้งๆที่ลายคล้ายคุณโจโจะ เพราะว่ากะโจจะตัวเล็กกว่า และเห็นคุณโจโจะอยู่ที่ปลายโซฟา

….มันเป็นปกติที่แมวสาวทั้ง 2 ตัวจะเล่นกันแล้ววิ่งไปทั่วห้อง และคราวนี้ก็คงจะเป็นอย่างนั้น  

คุณโจโจะเมื่อเห็นอายะลุกขึ้นมา ก็แค่สะบัดหางแล้วเดินจากไป

“ คุณโจโจะ ” อายะเรียกหมายจะให้แมวสาวหันมา แต่ว่า ด้วยแรงกอดจากอีกคน ถึงจะลุกขึ้นมานั่งได้แต่ก็ยังลุกออกจากโซฟาไม่ได้

“ อายะ  หูของคุณ ”

“ หู... ”  อายะยกมือขึ้นจับที่หู มือใหญ่ลูบไปที่หัว  สัมผัสของมือที่รู้สึกได้โยตรงทำให่รู้ได้เลยว่าหูแมวหายไปแล้วแน่ๆ

“ แล้วหางละ ”  เบิร์กฮาร์ดเลื่อนมือลงไป แต่มือเรียวจับไว้ได้ทัน

“ หยุดเลย ” อายะรีบยันคนตรงหน้าไว้แล้วลุกหนี

“ อ้าว แล้วนั้นคุณจะไปไหนละ ถ้าจะไปดูว่าไม่มีหางหรือเปล่าเดี๋ยวผมไปช่วยดู ” ชายหนุ่มผมสีน้ำตาลแดงลุกตาม

“ บ้า! ผมจะไปซื้อของมาทำข้าวเย็น ”

“ อ้าว งั้นผมขอไปด้วยสิ ”

“ คุณจะไปทำไม ” อายะที่กำลังจะเปิดประตูชะงักแล้วหันมาถามคนที่เดินตามมา

“ ผมชอบกินอะไร คุณจะได้รู้ไง ”  ร่างสูงเดินตามอายะที่กำลังจะออกจากห้อง ก่อนประตูจะปิดลง





-------------------------- End --------------------------

คุณ(แม่)โจโจะ ไม่อนุญาตนะคะ 
อดคะ เบิร์ก ฮา 
 
ไม่มีอะไรจะบอกนอกจากบอกว่า สนุกดี ฮา่ 
คิดว่าคงคิดอะไรไม่ออกแล้ว....มั้ง  โพสต์เลยดีกว่า
 

Comment

Comment:

Tweet

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
ฟกสดาสกด่เงาเวดาเวสดกสหากดวสห่ฟงดาวหกสาด
เล่นเอาจับต้นชนปลายไม่ถูกเลย ฟินระเบิดระเบ้อจนแทบระเบิดร่างทิ้ง 5555555555555555555
นึกว่าจะได้เห็นอายะหูแมวหางแมวแค่ในรูปซะแล้ว คราวนี้มาเป็นเรื่องเลย
ก่อนอื่นขอสครีมแรงๆให้อิเบิร์ก แกกกกกกกก บ้ามากกกกกกกกกกก
ไม่ใช่บ้าธรรมดาแล้ว บ้าแบบอันลิมิเต็ด ทั้งบ้าทั้งใจกล้าหน้าด้าน มาครบ
แต่ถามว่านี่มันใช่มั้ย ขอตอบว่า มันยังบ้าได้อีก ฮาาาาาาาาา
แค่คิดถึงอายะเหมียวก็ตื่นเต้นขึ้นมาแล้ว  ถ้าเห็นอายะขยับหูสะบัดหางนี่จะโมเอ้ขนาดไหน
แล้วเบิร์กยังมาแสดงความตะกละอีก  อายะจ๋า ถ้ากลัวมันไม่อิ่มก็จับกรอกน้ำประปารัวๆได้เลยนะ 555555 
แถมยังจะต่อมื้อเย็นอีก  เรียกร้องอะไรมากมาย  
ฉากเกี้ยวพาราสี(?)บนโซฟานี่กรี๊ดมากกกกก >//////<
ตอนอายะเป็นแมวก็ถือโอกาสจับโน่นนี่นั่นตามใจชอบแล้วนะ
“ คุณนะมันบ้าจริงๆ แต่ผมก็ชอบ…. ”
บรึ้มมมมมมมม แล้วก็กลายเป็นโกโก้ครันช์
 อายะจ๋า อย่าจุดประเด็น ไม่งั้นเบิร์กจะไม่ทน ฮาาาาา
แต่โดนสองสาวเจ้าถิ่นขัดจังหวะได้  แหม่.... แอบเสียดายเบาๆ คราวหน้าต้องล็อคห้องก่อน???
หูกับหางหายไปไวเกินนะ ยังไม่ได้จัดการเลย กร๊ากกก
(แอบคิดถึงเรื่อง loveless)
เบิร์กตามอายะไปซื้อของด้วย เอาจริงมีของกินอะไรมั่งที่ไม่ชอบ หาเรื่องชัดๆ  
คาดว่าจะตามไปงอแงใส่อายะข้างนอกอีก  อนุญาตให้ลงโทษได้ตามสมควร ก่อนจะเหลิงไปมากกว่านี้ 5555
 
ตอนนี้สนุกดีจริงๆ มีฉากจู๋จี๋มากขึ้น???
คุณโจโจะกับกะโจก็ได้บทด้วย  งานนี้คุณแม่ยังแอบหวงลูกชายนะ  สงสัยต้องหาของอร่อยมาเซ่น
ยังคงยืนยันว่าอายะน่าแกล้งจริงๆ
ยิ่งเบิร์กเป็นพวกยิ่งแกล้งยิ่งสนุกอีก  หลังจากนี้คงเจออะไรอีกมากมาย(?)

#1 By Oni : Hazard on 2013-09-19 23:52