I wish too

posted on 19 Jul 2015 20:50 by double

ชายหนุ่มผมีสีทองซีดมองผ้าสีชมพูลายดอกซากุระอย่างลำบากใจ

ไม่ใช่ว่าไม่เข้าใจจุดประสงค์ แต่คิดว่า สีชมพูมัน….


“ สีเรียบๆของผู้ชายไม่มีเหรอครับ” อายถามพนักงานขาย พนักงานขายยิ้มตอบ พลางหยิบผ้าสีเรียบผื่นอื่นๆมาให้ดู

“ยังหนุ่มยังแน่นใส่สีสดๆ หน่อยก็ได้น่า  อ๊ะ มีลายผีเสื้อด้วย” เสียงคนต่างชาติข้างตัวดังขึ้นพลางหยิบกิโมโนสีม่วงอ่อนลายผีเสื้อมาให้ดู

“ พอเลยครับ ” อายะตอบปฏิเสธ แต่เหมือนเบิร์กฮาร์ดจะยังไม่เลิก เพราะยังไปหยิบกิโมโนสีสันสดใสมาอีกหลายตัว จนเค้าต้องยื่นคำขาดว่า ถ้าไม่เลือกสีเรียบๆเค้าจะไม่ยอมใส่ยูคาตะ นั้นแหละถึงได้เลิก


วันที่ 7 เดือน 7

ปากกาและกระดาษสีมากมาย กระจายเต็มโต๊ะ ไม่พ้นตัวยุ่ง 2 ตัว(?) ที่มาให้กระดาษกระจายมากขึ้น อายะที่เปลี่ยนชุดยูคาตะเรียบร้อยกำลังพยายามเก็บโต๊ะอยู่ ยังไม่เรียบร้อยดีก็มีเสียงโวยวายมาจากห้องของเบิร์กฮาร์ด

“อายะ มาช่วยผมหน่อยสิครับ ผมลืมวิธีใส่ที่คุณเจ้าของร้านบอกไปแล้วล่ะ” ชายหนุ่มผมสีทองซีดหัวเราะน้อยๆ แบบคาดไว้แล้ว พลางเดินเข้าไปในห้อง

ชายหนุ่มชาวเยอรมัน มองด้วยความแปลกใจเล็กน้อยที่พลางทักว่า ทำไมคุณแต่งตัวเร็วจัง

“สำหรับผม มันไม่ยากนี่ครับ” พลางเอื้อมมือไปไปจับชายเสื้อยูคาตะให้ตรงเรียบร้อย แล้วเอาเชือกผูกใต้เอว ถึงตรงนี้คนที่ขอให้ใส่ให้เริ่มยุกยิก ไม่วายยังพูดขึ้นมาอีกว่า เหมือนโดนกอดอยู่ อายะเลยแกล้งผูกเชือกให้แน่นๆ จนคนผมสีน้ำตาลแดงนิ่วหน้า ก่อนจะยิ้มแหย่

“ ไม่ผูกขึ้นมาหน่อยเหรอ? ” เบิร์กฮาร์ดถามด้วยความแปลกใจ เมื่อหันไปมองกระจก

“ ต้องผูกแบบนี้แหละครับ ” เมื่อผูกเชือกใต้เอวเรียบร้อย อายะกูผูกโอบิสีฟ้าเทา เป็นอันเสร็จเรียบร้อย

“ ถ้าเป็นกิโมโน จะใส่ยากกว่านี้อีกนะครับ ”

“ คุณเคยใส่กิโมโนด้วยเหรอ... ”

“ ครับ ก็เคย….. ”

“ ….กิโมโนผู้ชายนะครับ ”

“ ก็กิโมโนผู้ชายไงครับ ”

“ ว่าแต่แบบนี้เหมือนผมมีพุงเลยนะเนี่ย ” 

“ เค้าใส่กันแบบนี้แหละครับ คุณนะตัวสูงอยู่แล้วดูไม่แปลกหรอกครับ ” ชายหนุ่มผมสีน้ำตาลแดง หันข้างพลางส่องกระจก ชายยูคาตะตรงท้องหย่อนลงมาเล็กน้อย ยิ่งผูกผ้าใต้เอว ยิ่งทำให้ดูเหมือนมีพุง แต่......ก็มาดให้เหมือนซามูไรหน้าละอ่อนในภาพยนตร์ที่เคยดูกับอายะนะเนี่ย


แล้วทั้งสองก็ไปที่จัดงานใกล้กับที่พัก คนเยอะเหมือนเดิม และร้านรวงมากมายเปิดอยู่ 2 ข้างทาง เบิร์กฮาร์ดรีบพุ่งไปยังซุ้มของกินทันที(....)

…ขนาดก่อนออกมาก็กินข้าวเย็นไปแล้วนะ....

อายะมองคนที่ถือถุงใส่อาหารเดินกลับมา

“ ไม่กินหน่อยเหรอครับ ” พร้อมยื่นแอปเปิ้ลเคลือบน้ำตาลให้

“ ไม่ละครับ ยังอิ่มข้าวเย็นอยู่เลย ” 

" ถ้าอย่างนั้นเราไปผูกคำอธิษฐานกันครับ " แล้วชายหนุ่มผมสีน้ำตาลแดงก็จูงมือคนตัวเล็กกว่า(?)ไป 

" ไม่ต้องจับมือก็ได้ "

" ไม่ได้หรอกครับ คนเยอะเดี๋ยวหลงกัน " อายะกลอกตาอย่างไม่แน่ใจ ไม่ใช่ว่าไม่รู้ เพราะตั้งแต่เดินเข้ามาในงาน เค้าก็รู้สึกเลยว่าเค้าตกเป็นเป้าสายตา แต่เป้าสายตาที่ว่าก็คือชายหนุ่มหน้าดีผมสีน้ำตาลแดงที่กำลังจูงมือเค้าอยู่ตางหาก 

....ก็ไม่ใช่จะไม่รู้สึกอะไรหอรกนะ....

ระหว่างทาง เบิร์กฮาร์ดชนผู้หญิงคนนึง ยังไม่ทันที่จะหันไปขอโทษ เป็นชายหนุ่มผมสีทองซีดที่ดันตัวมาขวางไว้ก่อน 

" ขอโทษนะครับ " ก่อนจะยกยิ้มให้แล้วจูงมือชายหนุ่มเยอรมันเดินไป

--------------------------------------

หลังจากเดินฝ่าฝูงชนมายังจุดที่ผูกคำอธิษฐานที่เป็ราวเชือกให้ผูกกระดาษ ดูเหมือนเบิร์กฮาร์ดจะดูผิดหวังอย่างเห็นได้ชัด

อายะเดินแยกออกไปที่โต๊ะที่มีกระดาษสีและปากกาหลากสีสันวางไว้ให้บริการ หยิบกระดาษขึ้นมาเขียนคำอธิษฐาน 2 ใบ โดยเขียนให้คุณโจโจะกับกะโจ ขอให้ทั่งคู่สุขภาพแข็งแรง

ก่อนจะหันไปมองชายหนุ่มชาวเยอรมันที่กำลังง่วนกับการผูกกระดาษกับเชือก พลางล้วงกระดาษสีออกมาจากแขนเสื้อ 3 ใบ แล้วผูกกับราวเชือก

“จะไม่บอกผมหน่อยเหรอว่าคุณเขียนอะไร”  เบิร์กฮาร์ดเดินมาหาอายะแล้วกวาดสายตาดูตามกระดาษสีมากมายที่อัดแน่นไปด้วยความปรารถนาของผู้คน


“อืม... ไม่บอกดีกว่า”  อายะตอบยิ้ม ๆ แล้วมองไปยังตำแหน่งที่เบิร์กฮาร์ดผูกคำอธิษฐานบ้าง

“อยากรู้ของผมมั้ย เราอาจะเขียนเหมือนกันก็ได้นะ”

“ผมไม่ได้สอบ N1 เหมือนคุณนี่”

“ผมเขียนเรื่องอื่นต่างหาก”


ไม่ทันให้ตั้งตัว  เบิร์กฮาร์ดยื่นหน้าเข้ามาใกล้แล้วกระซิบแผ่วเบาข้างหู  ท่ามกลางเสียงจอแจของผู้คนมากมาย  อายะได้ยินคำนั้นชัดเจนจนไม่อาจซ่อนสีหน้าที่เป็นสีแดงเรื่อขึ้นมาได้


“ผม... ผมก็เหมือนกัน”


“ ขอให้อยู่ด้วยกันตลอดไป ”

--------------------------------------
 
กรี้ดดดด ทั้งหมดจากฟิก I wish ของโอนิค่ะ
เลยวันทานาบาตะมาแล้วแต่ไม่เป็นไรมั้ง
 
ขอโทษโอนิก่อน รู้สึกเหมือนเอาเปรียบ ก็อปของโอนิมาซะเยอะ
แต่ประเด็นที่อยากเขียนก็คืออยากแซวเบิร์กที่ใส่ยูคาตะว่า มันจะเหมือนคนมีพุงนะเออ 55555
เคยถามเพื่อนที่เคยไปเรียนซัมเมอร์ที่ญี่ปุ่นพักนึง เพื่อนก็ยืนยันว่าเค้าใส่อย่างนั้นแหละ
เหมือนพิมพ์นิยม ฮา  

Comment

Comment:

Tweet

เดี๋ยวนะๆๆๆ ตอนที่เบิร์กชนผู้หญิงแล้วอายะมาขวางเอาไว้นี่รู้สึกถึงอะไรบางอย่าง กรี๊ดดดดดดดดดดดดด
หึงเหรอๆๆๆ =w=
สาวคนนั้นอาจจะแอบกรี๊ดในใจก็เป็นได้ว่า นั่นนนน เค้าจูงมือกันไปแล้ววว 55555
จริงๆแล้วเบิร์กก็มีพุงมั้ย เล่นกินซะขนาดนั้น ...
อายะเขียนอวยพรให้คุณโจโจะกับกะโจด้วย
คิดๆสงสัยๆอยู่เหมือนกันว่า อายะนี่อยากเขียนคำอธิษฐานแบบไหน
จะเป็นแบบ "ขอให้เบิร์กกินน้อยลง อายะจะได้ไม่ต้องเหนื่อยทำอาหารมากขึ้น" อะไรแบบนี้รึเปล่า 555555555555
อยากเห็นสองคนนี้ใส่ยูคาตะจริงๆนะ
น่าจะเหมาะกับอายะดี  แล้วก็อาจจะเด่นกันทั้งคู่
คนนึงก็หน้าฝรั่งจ๋า แต่ใส่ยูคาตะแล้ววิ่งไปทั่วงาน พูดญี่ปุ่นจ้อยๆซื้อนั่นนี่โน่นกิน 555
ส่วนอีกคนก็ให้ฟีลเหมือนนายแบบ(?)ผมทองๆร่างเพรียวๆ เดินยิ้มๆ 
แถมสองคนนี้เดินจูงมือกัน 555555555555

#1 By Oni : Hazard on 2015-07-26 14:20